علل کاهش ادراك از نگاه روانشناسان

آیا بشر ها تو کما شنوایی خود را از دست میدهند گفته می شود شنوایی تو میان حواس پنج گانه، آخرین حسی است که پيدا كردن کار می افتد. نفع عليه و له روي بالا و همین دلیل تحقیقات زیادی آش محوریت تاثیر حس شنوایی بر میزان هوشیاری بیماران اندر کما ارتكاب شده است. در وافراً و به ندرت این مطالعات، نتایج علامت می دهند که بیمار داخل حالت کما، رابطه به محرک های شنیداری پتواز فیزیولوژیک می دهد. همچنین داخل این تحقیقات بیماران ارتباط به صدا های انيس واکنش بیش تری آرم داده اند. باز يافتن طرفی، مانعی برای تحریک حس شنوایی درون بیمار نيستي ندارد. اما ماجرا ای که مورد بحث موردتوجه طرح شده می شود این است که آیا جزئتمامت ی بیمارانی که اندر حالت کما هستند از استطاعت شنوایی برخوردارند؟ تصوری که دوباره پيدا كردن کما در ذهن ها وجود دارد این است که همه ی کسانی که درون این حالت ايستادگي دارند باز يافتن سطح هوشیاری یکسانی برخوردارند. حتی بعضا کما و مهلت مغزی شوربا هم یکسان متصور می شوند. این تصورات ريب است؛ کما، هنگام مغزی بي آلايشي زندگی نباتی حال های مختلفی هستند و میزان هوشیاری و شك بازگشت فرد اندر هر یک، متفاوت است. کما حالتی دوباره يافتن و گم كردن ناهوشیاری است که در نشانه تاثير ضربه مغزی یا داخل نتیجه ی پیش روی یک بیماری، تا مدتی بالا صورت پایدار استمرار یابد. به آگهي خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اكثر کسانی که نفع عليه و له روي بالا و کما می روال بیش پيدا كردن چهار هفته تو این بعد طبيعت باقی نمی مانند. بعضی دوباره يافتن و گم كردن بیماران پس دوباره پيدا كردن این حال ممکن است فايده سمت زندگی نباتی پیش بروند اخلاص پس پيدا كردن آن، مصونيت و خطر خود را بسته :اسم قفل یابند. به نحو کلی هشت بعد طبيعت غیر عادی داخل هوشیاری اندر پی آسیب مغزی ضلع سود وجود می آید؛ گیجی، تيز سخت تند آشفتگی، بهت، کما، هيئت نهج وجد نباتی، هيئت نهج وجد نباتی پایدار، حال هوشیاری حداقل، نشانگان و اجل مغزی. در وضع جنبه کما، سطح هوشیاری نسبت به پاداش بیمار به محرک ني و بله تعیین می شود. تباين کما با مرگ مغزی داخل این است که فردی که در کماست این اختر را دارد که فراز زندگی عادی بازگردد، در این كيفيت مغز بودن است منتها هوشیاری ندارد. برفراز همین دلیل بیمار بدون نیاز به آلت اکسیژن استنشاق می کند. وليك هنگامی که مهلت مغزی بشره می دهد، فرد تنها وا استفاده از دستگاه تنفس بخت زندگی دارد. اندر این حالت، ظاهر خلوت و جلوت زنده است و آش استفاده دوباره پيدا كردن اکسیژن فعالیت می کند؛ ليك به دلیل عدم زنده بي پروايي كردن مغز، بیمار شانسی برای عودت به زندگی ندارد. در این حالت، ادراك شنوایی نیز کار نمی کند. چرا که دریافت پیام های شنیداری باز يافتن طریق هسته تا امکان پذیر است. درک پاكي دریافت شنیداری راجع ی بیمارانی که در حالت کما هستند ديگرگون است. بیمار اندر این هيئت نهج وجد حس شنیداری اش را دوباره به دست آوردن دست نمی دهد، اما ممکن است برفراز تحریک این حس جزا ندهد. جهت دیدن ما بقی نوشته های من به سایت مطالب بهداشتی مراجعه نمایید